Ποίηση

Δείγμα γραφής:

"Η τέχνη ξεπερνάει όλα τα σύνορα,

πατρίδα της κάνει την Οικουμένη,

πρωτεύουσά της έχει το νου

και σπίτι της την καρδιά..."

Δείγμα γραφής:

"Από Βοριά κι από Νοτιά κι Ανατολή και Δύση
στον καλοθέμελο ναό του παναρμονίου κόσμου
τα Σύμπαντα αγκαλιάζει, Θεέ μου,
ως ηλιαχτίδα Σου η ψυχή μου."

Δείγμα γραφής:

"Φάνηκαν στα μάτια μου
ολόλαμπες λαμπάδες,
κι ακούγοντας κάποια φωνή
απ' τη φλόγα να βγαίνει' μου λέει:
- Ξεκίνα το δρόμο σου
κι άσε τους δισταγμούς σου…
Το ιδανικό π' αναζητάς
μόνο μ' αγώνα, καταχτιέται."

Ο Γιάννης Μονιούδης δίνει το προσωπικό του στίγμα μέσα από τις ιδιόχειρες καρικατούρες. Η μικρή αυτή προσπάθεια είναι αξιέπαινη.

Δείγμα γραφής:

"Όλα στον κόσμο αυτό περνούν
σβύνουν από την πλάση,
όλα μια μέρα ξεψυχούν
κι η λήθη θα σκεπάσει."

"Η μοναξιά είναι μεταδοτική

κι ακόμα

με ειδικό νόμο καθιερώθηκε οριστικά

η ελεύθερη είσοδος των τυφλών

σ' όλα τα θεάματα..."

"Μια ζωγραφιά είν' η θάλασσα την ώρα της γαλήνης.
Από ψηλά την κοίταξε κι αποξεχάστη ο ήλιος.
Ξεχάστει ο γλάρος κι έμεινεν ασάλευτος να βλέπει.
Ξεχάστη η βάρκα κι έδεσε κουπιά τα δυο της χέρια..."

Στη νέα ποιητική συλλογή του πολυβραβευμένου συγγραφέα και ποιητή Γ. Κρόκου "Τα χαμομήλια που μιλάνε - νηπιαγωγείο λουλουδιών" αφουγκράζεται ο αναγνώστης μια καρδιά παιδιάτικη που με αισιοδοξία πηγαία και ματιά άδολη βλέπει τον κόσμο, τη ζωή, τον ουρανό.

"Η χλόη μου χαμογελά, σας λέω μου χαμογελά.

Της χαμογέλασα και εγώ, σεμνά.
Το περιστέρι με κοιτάζει, σας λέω με κοιτάζει.
Το κοίταξα και εγώ εκστατικά.
Ο αυγερινός μου τραγουδά, σας λέω μου τραγουδά.
Του τραγουδώ και εγώ ουράνια.
Ένα παιδάκι με πικραίνει, σας λέω με πικραίνει.
Μα δεν το πίκρανα κι εγώ το ορκίζομαι".

Ο Ψυχάρης με το έργο αυτό της ζωής του κατεβαίνει από την σκηνή και μπαίνει στο στίβο. Τώρα για πρώτη φορά στην ιστορία του νέου ελληνισμού, ένας λόγιος ανακατεύεται με το μεγάλο πλήθος και το ανακατεύει ζητώντας "δόξα και γροθιές". Από την στιγμή όμως αυτή παύει να ανήκει αποκλειστικά στην πνευματική ιστορία του τόπου και μετατίθεται αυτόματα στην ιστορία γενικά. Το έργο του γίνεται πια η μαρτυρία μιας ολόκληρης εποχής, γίνεται, όπως το είδε νωρίς και ο ίδιος, ντοκουμέντο. Σήμερα λοιπόν πο υποτίθεται πως έχουμε βρει την ψυχραιμία μας στο γλωσσικό ζήτημα, εξυπακούεται πως ήρθε η ώρα να κοιτάξουμε το "Ταξίδι" ως μαρτυρία.

"Των Στεναγμών ο Βατσιμάνης" είναι η πρώτη ποιητική συλλογή που εκδίδει ο Κώστας Αρβανίτης. Ορισμένα από τα τραγούδια που περιέχονται στη συλλογή αυτή τα έχει μελοποιήσει ο ίδιος καθώς ασχολείται με τη σύνθεση μουσικής. Ταξιδεύει από το 1975 σαν ναυτικός σε εμπορικά πλοία, με την ειδικότητα του ναύτη, που είναι το κύριο θέμα έμπνευσής του.

Φοβάμαι

"Την κορυβαντική σιωπή των βράχων,

φοβάμαι,

των βουνοκορφών τη στωικότητα,

τες θίνες της απουσίας

στα μάτια σου..."

"Σκοπός της παρουσίασης δεν είναι να παρουσιάσω τα καλλίτεραποιήματα του Φώτη Αγγουλέ, αλλά να δει ο αναγνώστης όλες τις πλευρές του έργου του, που ήταν τριπολικό: Σατιρικό, λυρικό, αγωνιστικό. Κι επειδή τον γνώρισα προσωπικά θάτανε κρίμα να τον παρουσιάσω διαφορετικό από ότι ήτανε ή να μην αναφέρω ορισμένες ανθρώπινες πλευρές, που αυτές ακριβώς οικοδομούν την προσωπικότητα ενός πνευματικού ανθρώπου"

Γιάννης Μουτάφης

Μια περιεκτική ανθολόγηση του Φώτη Αγγουλέ από τον Γιώργο Μπλάνα σε μια άρτια αισθητικά έκδοση.

Δείγμα γραφής:

Μην καρτεράτε να λυγίσουμε μήτε για μια στιγμή,

μηδ' όσο στην κακοκαιριά λυγάει το κυπαρίσσι.

'Εχουμε τη ζωή πολύ, πάρα πολύ αγαπήσει.

Δείγμα γραφής:

"Θεέ μου Εσύ που αγαπάς το τραγούδι,

φίλησε τις φτερούγες του

απάνω σ' αυτές μου τις σελίδες

και τότε θα με πει ο ουρανός αδερφό του".

"Να μιλήσω για σένα. Σιωπής αντήχηση. 'Εβλεπα στα μάτια σου την ομορφιά να σβήνει, άκουγα στα λόγια σου μια θλίψη να σωπαίνει. Εποχές θρυμμάτιζαν της μοναξιάς τα χάδια παγωμένη σ' έσφιγγε αιώνων αλυσίδα....."

"Σώπαινε...

αφουγκράσου τον ευκάλυπτο

στην ακροποταμιά...

διαβάζει στωικά το "σ' αγαπώ" μου

στες πληγές του..."

"Ο Χιώτης 'Ηλιος παραγγέλει στους θνητούς"

"Γενείτε Χιώτες να σας λέω ηλιοπαίδια μου.

Είμαι η Μαστίχα τ' ουρανού. Μοσκοβολώ.

Χαμογελάτε να πληθαίνει η ζεστασιά μου..."