Δείγμα γραφής:
"Πρωταυγουστιά"
"Ωραίοι άνθρωποι θα ξαναρθώ.
'Ολη η γη σας αγαπά, όταν ζει στη χώρα σας
και σας μισεί ολόκληρη, όταν ζήτε στη δική τους..."
Με κατηγορούν ζηλιάρικα, πως
είπα απ' την καρδιά μου ένα τραγούδι
και πλημμύριζαν τριζόνια και μολπές γλυκόπικρες τ' αφτιά μου,
ως την ώρα που έπιασα το Χάρο, ύπουλα να κλέβει την ψυχή μου..."
"Αν με πάρεις στα χέρια σου, είμαι φτερούγες κι αγκαλιάζω'
αν με κλείσεις στην καρδιά σου, είμαι φλόγα και ζεσταίνω'
αν με βάλεις προσκέφαλό σου, είμαι φύλακας άγγελός σου'
αν σου γίνω θύμηση, σ' ευχαριστώ που μ' έκανες ψυχή σου".
Εγώ και τ' αυτοκίνητου οι ρόδες, παράλληλα στο δρόμο.
Το πως και μ' έκοψε στη μέση... αδιανόητο.
Εγώ και του θανάτου οι ρόδες, παράλληλα στη ζωή.
Το πως και μ' έκοψε στη μέση... ανερμήνευτο".
"…Και ενώ η λιπόθυμη χαρά της πυρόξανθής μου νιότηςέσπαγε τη στρατόσφαιρα του σύμπαντος για να βρει λίγο αέρα,τα κιτρινισμένα μου δόντια εγκλώβιζαν την πασπαλισμένημ' αίμα μου ελπίδα στο κωδικό κελί τους.Κ' όσο ο πάγος αγρίευε, τα μάτια μου κουράζονταν."
Το Ομήρειο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Χίου ανέλαβε την ευθύνη έκδοσης ανθολογίας νεώτερης χιακής ποίησης. Ένα μικρό μας όραμα αποκτά σάρκα και οστά. Να συγκεντρώσουμε αντιπροσωπευτικά δείγματα του μόχθου των ποιητών μας, να φέρουμε τη χιακή ποίηση στο προσκήνιο, να της δώσουμε τη δυνατότητα να διαβαστεί, να αγαπηθεί από τους συμπολίτες μας, να ταξιδέψει στην ψυχή και το νου χιλιάδων ανθρώπων όχι μονάχα στο νησί μα σε ολόκληρη τη χώρα και πιο πέρα ακόμη.
Αντώνης Λάρδας
Πρόεδρος Δ. Σ. Ομηρείου Πνευματικού Κέντρου Δήμου Χίου
Δημοτικός Σύμβουλος Χίου
"....Στον κουρνιαχτό και στην πίκρα διορθώνω τα λάθη μου.
Είναι μια νοητή ερωτική πράξη χωρίς σπασμούς
χωρίς φόβο και πόθο χρήσιμη σαν την πραότητα της προσευχής..."
"Αγάπες υπάρχουν πολλές.Όμως καμία δεν μπορείνα συγκριθεί με τίποτα.Κάθε αγάπη είναι διαφορετική.Στο άγγιγμα και φιλί.Στην κάθε λεπτομέρεια.Πώς μπορώ εγώ να ονομάσω μια αγάπη,Πώς μπορώ να δώσω ταυτότητασε διαφορετικούς χαρακτήρες;"
"Σε είδα σ' ανθογυάλι κρυστάλλινο κόκκινο τριαντάφυλλο
ζωηρό κι ήσουνα γεμάτο περηφάνια.
'Ηλθα ν' αναπνεύσω τ' άρωμα σου
κι έμεινα βουβή να σε κοιτάζω..."
"Μορφές αδρές από γρανίτη…Αϊτίσιο βλέμμα, κάμας μύτη.Χείλη σφιχτά σφιχτές μασέλες,άντρες, γυναίκες και κοπέλες'ντυμένη δύναμη με ντρίλι'χαρά και λύπη, αυγή και δείλι'γιομάτη τσεκουριές θωριάωσάν ξερή νεροποριά."
"Πατέρα, που τη σκέψη τη ρίζωσα βαθιάστο Λόγο σου που μύρια τον κλέψανε στοιχειά,τώρα που ξαναβρήκα στην πατρική μου Γητη μυστική όπου πρώτος ξεδίψασες πηγή."
"Δόξα κι ωδαννά στο φως.Αδελφάτο: Γη, Ουρανός.
Δόξα στ' άνθος και παιδί.Ομορφαίνει όποιος το δει.
Δόξα σε Θεού καρδιά,που θηλάζει: Παναγιά."
"Μονάχα ένας αγνός άνθρωπος - θέλω να πω, όποιος δεν έχει νεκρώσει μέσα του το χερουβείμ - θα μπορούσε να συλλάβη, με τα μάτια της ψυχής, αυτό το όργιο από ήχους και χρώματα, όπως το κατορθώνει ο κ. Γιώργης Κρόκος στα θεατρικά του για παιδιά."
Τάσος Αθανασιάδης
"Κάποτε με ρώτησε κάποιος:-Τι ζητάς από τη ζωή;Και γω του είπα:-Τη γαλήνη.Δεν ήταν ακριβής ο όρος αυτός. Έπρεπε να πώ:Ζητώ τα πάντα κλεισμένα στη γαλήνη,ζητώ τιποτα γιατί δεν υπάρχει…"
"…στοχασμοί που δημιουργούν οι ευαισθησίες,
τα αισθήματα, η λογική,
τα βιώματα και
καταγράφονται Ποιητική Αδεία…"
"Σαν τα δελφίνια περιπολούντα καράβια στο Αιγαίοτην χώρα μας φυλάγουνεκι αυτό είναι ωραίο.
Το επανδρώνουν Ελληνόπουλαπου δεν φοβούνται χάροκι ο κόσμος όλους τους αγαπάτους δίνει πάντα θάρρος."
"Μην καρτεράτε να λυγίσωμε
μητε για μια στιγμή, μηδ' όσο στην κακοκαιριά λυγάει το κυπαρίσσι.
'Εχουμε τη ζωή πολύ, πάρα πολύ αγαπήσει..."
SF